مذهبی

چگونه به امام حسین(ع) متوسل بشویم؟

توسل چیست و چطور میتوان به امام حسین (ع) متوسل شد ؟ در توسل باید توجه داشته باشیم که اگر کسى اسباب و واسطه هاى فیض را، فاعل مستقل از اراده و قدرت خدا بداند و یا معتقد به مبدأ مؤثرى در عالم هستى باشد که خدا آن را سبب و واسطه فیض قرار نداده، دچار شرک گشته است. بنابراین توسّل و حاجت خواستن از اولیاى الهى، تمسّک به رابطه هاى فیض الهى و اسبابى است که فاعل بودن آنان وابسته به قدرت و اراده خداوند است.

در نتیجه این حاجت خواستن، شرک در ربوبیت نخواهد بود؛ همچنان که تمسّک به سایر اسباب (مثل پزشک و دارو)، شرک در ربوبیت نیست. از سوى دیگر، چون کسى آنان را «خدا» و «اللَّه» نمى داند؛ بلکه تمام افتخار اولیاى الهى این است که بنده و مخلوق او هستند، شرک در الوهیت (شرک در ذات) هم نیست.

توسل به امام حسین علیه السلام یعنی :

– واسطه قرار دادن حضرتش را میان خودمان و خداوند است و بهترین و حقیقی ترین نوع توسل واسطه قرار دادن سنت و سیره عملی ایشان به منظور رسیدن به قرب الهی است.
– توسل روح تشیع است.
– شیعه یعنی پیروی از اهل بیت علیهم السلام و پیروی ارزنده ترین نوع توسل است.
-باید بکوشیم آنان را وسیله و الگوی خود در زندگی قرار دهیم و از کلام و رفتار آنان درس زندگی بگیریم و پیرو راستین آنان باشیم.
– در مورد معنای عرفی توسل برای رسیدن به خواسته ها هم می توان با:« هدیه دادن صلوات به روح ایشان» و یا« خواندن دعای توسل» و یا «زیاراتی که مربوط به امام حسین علیه السلام است» ویا «بر پایی مجلس روضه امام حسین علیه السلام » به ایشان متوسل شد .

متوسل شدن به امام حسین

دعایی بسیار مجرب از امام حسین (ع)برای رفع حاجات

دعایی که امام حسین(ع) در روز عاشورا پس از ضربت خوردن به فرزندش سید ساجدین آموختند در برآورده شدن حاجت و رفع گرفتاری بسیار مهم و موثر است.

امام سجاد علیه السلام در حدیثی فرمودند : پدرم هنگام شهادتش در روز عاشورا در حالی که خون از تمامی بدنش در فوران بود، مرا به سینه‌اش فشرد و گفت: پسر عزیزم! دعایی را حفظ کن که همانا مادرم فاطمه دعایی را به من آموخت.
و مادرم از رسول خدا(صلی الله‌ علیه وآله) آموخت و جبرئیل امین به رسول خدا دعایی را آموخت که در هنگام حاجت و نیازمندی و انجام امر بزرگ و زمانی که اندوه و بلایی فرو می‌آید دعایی را بخوان

متن دعایی که اباعبد الله(ع) هنگام شهادت به فرزندش آموخت:

« بِحَقِ‏ یس وَ الْقُرْآنِ الْحَکِیمِ‏ وَ بِحَقِ‏ طه‏ وَ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ یَا مَنْ‏ یَقْدِرُ عَلَى‏ حَوَائِجِ‏ السَّائِلِینَ یَا مَنْ یَعْلَمُ مَا فِی الضَّمِیرِ یَا منفس [مُنَفِّساً] عَنِ الْمَکْرُوبِینَ یَا مفرج [مُفَرِّجاً] عَنِ الْمَغْمُومِینَ یَا رَاحِمَ الشَّیْخِ الْکَبِیرِ یَا رَازِقَ الطِّفْلِ الصَّغِیرِ یَا مَنْ لَا یَحْتَاجُ إِلَى التَّفْسِیرِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ افْعَلْ بِی کَذَا وَ کَذَا.»

به حق «یس» و «قرآن کریم» ، و به حق « طه و قرآن با عظمت»، ای کسی که در برآوردن حاجت حاجتمندان توانایی ، ای کسی که از درون افراد خبر داری ، ای بر طرف کننده ی گرفتاری ها ، ای شادی بخش کسانی که غم زده اند ، ای کسی که به افراد پیر ترحم می کنی ،‌ای کسی که روزی طفل کوچک را می دهی ، ای کسی که به تفسیر احتیاج نداری ، بر محمد و آلش درود فرست.
توجه : به جای کذا و کذا در عبارت دعا باید حاجت خود را بیان کرد، ان شالله که به حاجاتتان برسید.

علماء و توسل به امام حسین علیه‏السلام

شفای چشم با تربت امام حسین(علیه السلام)

آیت اللّه العظمی بروجردی، از مراجع بزرگ تا پایان عمر (۸۸ سالگی)، چشمانش خوب می دید و به عینک نیاز نداشت. آن بزرگوار روزی راز این امر را چنین بیان فرمودند: «من در بروجرد چشم درد سختی داشتم که از معالجه آن نتیجه ای نگرفتم. همه پزشکان بروجرد از مداوای آن مأیوس شده بودند. روز عاشورا، دستجات سینه زنی، طبق معمول به منزل ما می آمدند.

من در حالی که هیئت عزادار را می نگریستم و اشک می ریختم و از ناحیه درد چشم نیز ناراحت بودم، گویا به دلم الهام شد که کمی از گِلی را که عزاداران به مناسبت عاشورای حسینی به سر و صورت مالیده اند، بردارم و به چشم بمالم. در همان لحظه ای که این کار را کردم احساس آرامش نمودم و به طور کلی درد چشمم، رفع شد و دیگر به عینک محتاج نشدم. بعدها در چشم خود نور و جلایی یافتم که خطوط بسیار ریز را نیز می دیدم».

طول عمر در سایه توسل

آیت اللّه حاج شیخ عبدالکریم حائری، موسس حوزه علمیه قم می گوید: هنگامی که در کربلا بودم، شبی در خواب دیدم که شخصی به من گفت: «کارهایت را انجام بده، سه روز دیگر خواهی مرد» پس از بیدار شدن گفتم، البته خواب است. شاید تعبیر نداشته باشد. روز سه شنبه و چهارشنبه به درس مشغول بودم و خواب از خاطرم رفت. روز پنج شنبه به باغ مرحوم سیدجواد رفتیم. آنجا لرز شدیدی مرا گرفت.

هر چه روانداز بود روی من انداختند، ولی من در میان آتش تب می سوختم. گفتم: «زودتر مرا به منزل برسانید». به یاد خواب سه شب پیش افتادم و نشانه های مرگ را در خود دیدم. ناگهان دو نفر بر من آشکار شدند و دو طرفم نشستند و گفتند: «اَجَل این مرد رسیده است، مشغول قبض روح او شویم». در این هنگام، با توجه عمیق قلبی به امام حسین علیه السلام متوسل شدم و گفتم: «ای حسین عزیز! دستم خالی است. زاد و توشه ای برای آخرت تهیه نکرده ام». ناگهان شخصی نزد آن دو آمد و گفت: «سیدالشهدا فرمودند: شیخ عبدالکریم به ما توسل کرد و ما هم در پیشگاه خدا از او شفاعت کردیم که مرگش را به تأخیر اندازد».

توسل به امام حسین

ذکر توسل به امام حسین (ع) برای گرفتن حاجات و رفع غم و گرفتاری

برای جمیع حوائج و مطالب متوسل به حضرت سیدالشهداء (ع) بشوید.

۱۲۸ مرتبه این ذکر شریف را بگویید که عرفا و علمای بزرگوار ان را کیمیا و اکسیر اعظم می دانند.

بسم الله الرّحمن الرحیم

اِلهی بِحِقِّ الحُسین وَ اَخیهِ وَ جَدّهِ وَ اَبیهِ وَ اُمّهِ وَ بَنیهِ وَ شیعَته وَ موالیه وَ قَبرهِ وَ زائِریهِ وَ سُکّانِهِ وَ مُجاوِریهِ صَلِّ علی مُحَمَّدٍ وَ اَخرِجنی مِن الهَمِّ الّذی انا فیه وَ مِنَ الغَمِّ الّذی اَنَا فیهِ بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الرّاحمین

 

[تعداد: 4   میانگین: 4.5/5]

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا